[vc_row css=».vc_custom_1523885712512{margin-top: -90px !important;}»][vc_column][vc_column_text]

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=»1/4″] [/vc_column][vc_column width=»3/4″][vc_column_text]Τι είναι οι «πέτρες» στη χολή;

Η χολή μεταφέρεται από τη χοληδόχο κύστη στο έντερο με ένα σύστημα “σωλήνων”, το οποίο ονομάζεται σύστημα εξωηπατικών χοληφόρων.
Οι πέτρες στη χολή ή χολόλιθοι είναι πέτρες οι οποίες σχηματίζονται μέσα στη χοληδόχο κύστη, συνήθως λόγω διαταραχής στη σύσταση της χολής. Μπορεί να έχουν μέγεθος από λίγα χιλιοστά έως αρκετά εκατοστά και διακρίνονται σε δύο βασικούς τύπους:

  • χοληστερινικοί χολόλιθοι, οι οποίοι είναι οι συχνότεροι (80%)
  • χολερυθρινικοί χολόλιθοι (20%)

Παράγοντες κινδύνου για τη δημιουργία λίθων

  • Η ηλικία είναι ένας από τους βασικότερους παράγοντες για την ανάπτυξη χολολίθων. Η ηλικία των 40 ετών φαίνεται να είναι το ηλικιακό όριο, μετά το οποίο αυξάνεται πολύ η συχνότητα των χολοκυστεκτομών.
  • Το φύλο. Έχει παρατηρηθεί αυξημένη συχνότητα χολολιθίασης στις γυναίκες, ανεξάρτητα με την ηλικία.
  • Η εγκυμοσύνη. Αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για τη δημιουργία χολολίθων. Οι αύξηση του επιπέδου των ορμονών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης προκαλούν διάφορες “φυσιολογικές” αλλαγές στη σύσταση της χολής με τελικό αποτέλεσμα τη δημιουργία χολολίθων. Συνήθως μετά τον τοκετό οι αλλαγές αυτές επανέρχονται στο φυσιολογικό με αποτέλεσμα πολλές φορές η λάσπη και οι μικροί λίθοι να εξαφανίζονται.
  • Οικογενειακό ιστορικό
  • Παχυσαρκία
  • Απότομη απώλεια βάρους
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Φάρμακα, κυρίως αντισυλληπτικά, οιστρογόνα, οκτρεοτίδη, ορισμένα αντιλιπιδαιμικά
  • Διάφορες παθήσεις, όπως νόσος Crohn, κίρρωση ήπατος, αιμολυτικές νόσοι

Συμπτώματα της χολολιθίασης
Οι περισσότεροι ασθενείς με πέτρες στη χολή παραμένουν ασυμπτωματικοί ή παρουσιάζουν διάφορα ήπια και άτυπα συμπτώματα. Η διάγνωση τίθεται συνήθως κατά τη διάρκεια ενός υπερήχου ή αξονικής τομογραφίας που γίνεται στα πλαίσια διερεύνησής τους.

Τέτοια άτυπα συμπτώματα είναι δυσπεψία, τάση προς έμετο, πόνος στην περιοχή του στομάχου, στο ανώτερο τμήμα της κοιλιάς, αίσθημα πληρότητας μετά τα γεύματα. Το κύριο σύμπτωμα της χολολιθίασης είναι ο κολικός, δηλαδή ένας έντονος πόνος στη δεξιά πάνω περιοχή της κοιλιάς, σχεδόν κάτω από τα κατώτερα πλευρά ο οποίος μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία και εμέτους.

Επιπλοκές της χολολιθίασης

  • Οξεία χολοκυστίτιδα. Είναι η δημιουργία οξείας φλεγμονής της χοληδόχου κύστης και δημιουργείται όταν ένας λίθος αποφράξει εντελώς τη ροή της χολής από τη χοληδόχο κύστη προς το έντερο. Ο πόνος αυτός διαφέρει από το πόνο του κολικού, καθώς είναι συνεχής και μπορεί να συνοδεύεται από πυρετό. Η οξεία χολοκυστίτιδα συνήθως απαιτεί νοσηλεία στο νοσοκομείο. Η χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης (χολοκυστεκτομή) συνήθως γίνεται άμεσα, κατά τη διάρκεια της παραμονής του ασθενή στο νοσοκομείο.
  • Χοληδοχολιθίαση. Δημιουργείται όταν ένας λίθος από τη χοληδόχο κύστη απόφραξει το σύστημα των σωλήνων που μεταφέρουν τη χολή από τη χοληδόχο κύστη στο έντερο (σύστημα εξωηπατικών χοληφόρων). Η χοληδοχολιθίαση μπορεί να δημιουργήσει ίκτερο, δηλαδή κίτρινη χροιά στο δέρμα και στα μάτια. Επίσης μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση του συστήματος των εξωηπατικών χοληφόρων, κατάσταση που ονομάζεται οξεία χολαγγειίτιδα. Τα συμπτώματα της οξείας χολαγγειίτιδας είναι ο πυρετός, ο ίκτερος και ο πόνος στη δεξιά πάνω περιοχή της κοιλιάς. Εφόσον τεθεί η διάγνωση της οξείας χολαγγειίτιδας, η θεραπεία είναι η αφαίρεση του λίθου από το σύστημα των εξωηπατικών χοληφόρων, όχι χειρουργικά αλλά ενδοσκοπικά, με την ERCP (ενδοσκοπική ανάστροφη χολαγγειοπαγκρεατογραφία).
  • Οξεία παγκρεατίτιδα. Είναι η φλεγμονή του παγκρέατος, η οποία δημιουργείται από απόφραξη του σωλήνα που μεταφέρει τα παγκρεατικά υγρά, του παγκρεατικού πόρου, από ένα χολολίθο. Το αποτέλεσμα είναι η παρεμπόδιση της ροής των ενζύμων του παγκρέατος, γεγονός που οδηγεί σε οξεία φλεγμονή του παγκρέατος. Το κύριο σύμπτωμα της οξείας παγκρεατίτιδας είναι ο πόνος.

Πότε πρέπει να χειρουργείται η χολολιθίαση;
Η χειρουργική θεραπεία της χολολιθίασης εξαρτάται από το αν υπάρχουν συμπτώματα ή η διάγνωση έγινε τυχαία στα πλαίσια διερεύνησης άλλων καταστάσεων(ασυμπτωματική χολολιθίαση).

Ασυμπτωματική χολολιθίαση
Στην περίπτωση που η διάγνωση της χολολιθίασης γίνεται τυχαία και ο ασθενής δεν παρουσιάζει συμπτώματα συνήθως δεν συνιστάται να γίνεται αφαίρεση της χοληδόχου κύστης, εκτός εάν ανήκει σε ομάδα υψηλού κινδύνου. Τέτοιοι ασθενείς, όπως για παράδειγμα οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή καρδιολογικά προβλήματα θα πρέπει να ενημερώνονται από το θεράποντα ιατρό για τα οφέλη μιας «προφυλακτικής» χολοκυστεκτομής. Μια άλλη κατηγορία ασθενών χωρίς συμπτώματα στους οποίους έχει ένδειξη η αφαίρεση της χοληδόχου κύστης είναι οι ασθενείς με πολύ μικρούς ή πολύ μεγάλους λίθους λόγω της μεγαλύτερης πιθανότητας οι ασθενείς αυτοί να παρουσιάσουν επιπλοκές της χολολιθίασης.

Συμπτωματική χολολιθίαση
Οι ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτώματα εξαιτίας των λίθων στη χοληδόχο κύστη είναι υποψήφιοι για χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης (χολοκυστεκτομή). Επίσης απόλυτη ένδειξη έχει η αφαίρεση της χοληδόχου κύστης σε ασθενή ο οποίος παρουσιάζει οξεία φλεγμονή της χοληδόχου κύστης, δηλαδή οξεία χολοκυστίτιδα, ή στον οποίο έχει προηγηθεί επεισόδιο παγκρεατίτιδας.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

Close Menu